“O άνθρωπος του πλήθους” είναι από τα διηγήματα του Poe που έχει έναν ξεχωριστό χαρακτήρα σε σχέση με τα υπόλοιπα διηγήματά του.  Ο βασικός αφηγητής κάθεται σε ένα καφέ αναρρώνοντας από μία πρόσφατη περιπέτεια υγείας. Μέσα από τη τζαμαρία παρατηρεί το πλήθος, όταν ξαφνικά βλέπει έναν ηλικιωμένο άνθρωπο που του κινεί την προσοχή.

Αποφασίζει λοιπόν να τον ακολουθήσει σε όλους τους δρόμους μίας μεγάλης αστικής πόλης, καθώς πιστεύει πως είναι η προσωποποίηση του κακού χωρίς όμως να ανακαλύψει στο τέλος της διαδρομής τίποτα περισσότερο γι’ αυτόν τον άνθρωπο. 

Πίσω από αυτή την παράξενη ιστορία κρύβεται μία μεγάλη αλήθεια : η αποξένωση των ανθρώπων που κατοικούν στις πόλεις, τους οδηγεί να αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλο σαν εχθρό τους. Μέσα στο πλήθος ποτέ δε μπορείς να είσαι μόνος αν και στην ουσία όλοι ζουμε μοναχικές ζωές μέσα από την ανωνυμία των πόλεων.