Ulalume – Ουλαλούμ
Το Ουλαλούμ (Ulalume) είναι ένα φανταστικό όνομα που προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα από το λατινικό ρήμα Ululare που σημαίνει θρηνώ και το lume που σημαίνει φως. H ιστορία που διαδραματίζεται στο ποίημα, είναι η ιστορία ενός εραστή που ανακαλύπτει ότι έχει περπατήσει μία ολόκληρη διαδρομή για να φτάσει στον τάφο της αγαπημένης του και μετά συνειδητοποιεί ότι αυτός ο ίδιος την έθαψε σε αυτό το σημείο την ίδια νύχτα του Οκτώβρη του προηγούμενου χρόνου.
O ποιητής υποδηλώνει ότι έχει περάσει μεγάλο μέρος του προηγούμενου χρόνου κλαίγοντας από τη νύχτα που έθαψε τον έρωτα του. Στο τέλος του ποιήματος, μόλις διαπιστώσει ακόμα μία φορά που βρίσκεται η αγαπημένη του, τον κυριεύει και πάλι η θλίψη από την απώλεια του αγαπημένου του προσώπου.
To Oυλαλούμ θεωρείται από πολλούς το σπουδαιότερο από όλα τα ποιήματα του Poe.
Η μουσικότητα των στίχων μεταφέρει το ένα συναίσθημα μετά το άλλο, όπως το χτύπημα ενός ποταμού σε μια ακτή.
Η μουσικότητα των στίχων μεταφέρει το ένα συναίσθημα μετά το άλλο, όπως το χτύπημα ενός ποταμού σε μια ακτή.
Ο E. C. Stedman είπε: «Είναι τόσο περίεργο… και … γεμάτο νόημα, που από μόνο του μπορεί να καθιερώσει μια νέα μέθοδο». Η κυρία Γουίτμαν το αποκάλεσε «ίσως το πιο πρωτότυπο και το πιο παράξενο υποδηλωτικό από όλα τα ποιήματα του Πόε» και ο Θίοντορ Γουότς-Ντάντον είπε κάποτε ότι ο Πόε εκφράστηκε «με τον ίδιο τρόπο που ένας μουσικός θα εκφραζότανε με μονότονες επαναλήψεις … Ακόμα και όταν αναλύονται τα μέρη του και κατανοείται η πλοκή, το ποίημα παραμένει ως μια ολόκληρη ανεξήγητα ισχυρή, μια απαράμιλλη επίκληση μυστηρίου.
Ήχος 1
Ήχος 2
Ήχος 3
Ήχος 4